Sprawdzanie ukośnika na końcu adresu URL

Poza samą domeną (https://example.com i https://example.com/ to zawsze ten sam adres) adres URL z ukośnikiem na końcu (trailing slash) i adres bez niego to dwa różne adresy. Jeśli oba zwracają 200 OK z tą samą treścią, wyszukiwarki muszą wybrać jeden z nich, linki i dane analityczne rozkładają się na dwa adresy, a pamięci podręczne przechowują stronę dwukrotnie.

Żaden styl nie jest lepszy dla SEO. Ważne jest to, aby każda strona miała jedną wersję, druga wersja przekierowywała na nią, a wszystkie linki wewnętrzne, tagi canonical i wpisy w mapie witryny używały tej samej.

TrueURL sprawdza adres URL w postaci, w jakiej go wpisano, oraz jego odpowiednik, a potem porównuje, gdzie kończy się każdy z nich:

• Jeden przekierowuje na drugi kodem 301 lub 308: ideał. Przekierowanie jest stałe, a witryna spójna.
• Jeden przekierowuje na drugi kodem 302 lub 307: działa, ale przekierowanie powinno być stałe.
• Oba ładują się z kodem 200: prawdopodobnie zduplikowana treść. Dodaj przekierowanie albo przynajmniej tag canonical na obu stronach, wskazujący preferowaną wersję.
• Jeden zwraca 404: do przyjęcia, jeśli nigdy nie linkujesz do tej wersji, ale przekierowanie jest wygodniejsze dla użytkowników, którzy ją wpiszą lub udostępnią.
• Oba przekierowują gdzie indziej: przyjrzyj się pełnym łańcuchom. Reguła ukośnika może być nałożona na inne przekierowania.

• Apache: mod_dir domyślnie dodaje ukośnik do istniejących katalogów przekierowaniem 301. Dla pozostałych adresów URL użyj jednej reguły przepisywania (rewrite), która konsekwentnie dodaje lub usuwa ukośnik.
• Nginx: dodaj regułę return 301 lub rewrite dla stylu, którego nie używasz, i upewnij się, że try_files nie serwuje obu wersji.
• CMS-y i frameworki: WordPress stosuje się do Twojej struktury bezpośrednich odnośników i przekierowuje drugą wersję, a Next.js i Astro mają opcję trailingSlash. Upewnij się, że jej ustawienie zgadza się z zachowaniem hostingu lub CDN.
• Hostingi statyczne i CDN: wiele z nich automatycznie dodaje lub usuwa ukośniki dla plików HTML, a ich zachowanie może nadpisać ustawienia frameworka. Testuj po każdym wdrożeniu.

Po naprawie zaktualizuj linki wewnętrzne, tak aby wskazywały preferowaną wersję – wtedy użytkownicy w ogóle nie trafią na przekierowanie.

Pliki nie mają ukośnika na końcu: /style.css i /report.pdf są poprawne, a /report.pdf/ zwykle zwraca błąd lub niewłaściwą treść. Parametry zapytania i fragmenty występują po ścieżce, więc ukośnik stawia się przed nimi, np. /blog/?page=2. Wybierz jedną regułę dla stron i katalogów i stosuj ją wszędzie.